ثی ثُده

نام زینب همیشه برای من تداعی کننده دو تصویر متفاوت بوده. یکی مصیبت و درد و غم و دومی یه آغوش مهربان با یه لبخند.

 چه جوری این دو قابل جمع شدنه؟

جوابش یک کلمه است:

صبر

.

.

.

میلاد بزرگ بانوی سرزمین نور، مهربان ترین ابر رحمت خداوندی که بر سینه های داغدیده و مصیبت زده از مدینه تا کربلا، باران مهر و عاطفه بارید، بر همه عاشقان مبارک.

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱/۳۱ساعت ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ توسط *لی لی* نظرات ()

Design By : Pars Skin